وقتی نفست از جای گرم بلند بشه!
وقتی ندونی "جبهه" رو با "ه" می نویسند یا با "ح"!
وقتی اسم حاج همت به گوشت نخورده باشه
وقتی یه بار تو عمرت حتی راهیان نور نرفته باشی
وقتی ندونی مناطق جنگی و جنوب کجاست؟
وقتی معنی الفاظی همچون "کربلای ایران" "بیت المقدس" فتح المبین" "شلمچه" "طلاییه" "شب عملیات" و... رو ندونی!
وقتی یک خط از نوشته های آوینی رو نخونده باشی
وقتی از جنگ تنها جوک هاش رو خونده باشی
وقتی صدام رو "خالد بن ولید" و "فاتح بزرگ اسلام" خطاب کنی
وقتی تو عمرت یه بار عیادت یه شیمیایی و جانباز نرفته باشی
وقتی آدرس بهشت زهرا رو ندونی
وقتی تو خبرهات و روزنامه ات به جای "شهید" بنویسی "کشته"
وقتی جنگ ایران و عراق رو برادرکشی و کشورگشایی بخونی
وقتی دائم تحلیل بزنی که چرا به بچه های رزمنده و خانواده شهدا سهمیه میدین؟
وقتی دائم دلیل بیاری که ادامه جنگ بعد از فتح خرمشهر اشتباه بود!
وقتی امام رو بخاطر دفاع از حیثیت و ناموس کشور سرزنش کنی
وقتی راه بری تو کوچه و خیابون و داد بزنی که آهای مردم جمهوری اسلامی فرزندان شما رو به کشتن داد

وقتی با دفن شهدای گمنام تو دانشگاه مخالفت کنی و رسما رییس دانشگاه رو کتک بزنی که چرا اجازه داده تو دانشگاه دفن بشن!
وقتی بچه های شهدا رو تو دانشگاه مسخره و تحقیر کنی تا حتی جرات نکنند که بگن فرزند شهید هستیم
وقتی شهدا رو یک مشت ماجراجو بخونی که برای تیراندازی و ترقه بازی به جبهه رفتند
وقتی اصرار داشته باشی که ایران تو جنگ شکست خورد
وقتی از ناله ها و خس خس های شیمیایی ها بی خبر باشی
وقتی در دوره جنگ خودت و خانواده ات در امریکا و اروپا درس خونده باشند
وقتی به بهانه مدرنیزه شدن عکس شهدا رو جمع کنی
وقتی ناموس پرستی حسین فهمیده و بهنام محمودی رو خشونت طلبی و ترویج خودکشی بدونی
وقتی داغ از دست دادن فرزند و جگرگوشه ات رو نکشیده باشی
وقتی حتی یک بار در تشییع جنازه شهدای گمنام شرکت نکرده باشی
وقتی....
نه برادرم، نه خواهرم؛ این کاریکاتوریست مقصر نیست
ما متهمیم!
و باید نگاه کنیم و بسوزیم از این گستاخی ها و توهین ها
 
این کاریکاتور رزمنده های جبهه را در حال بستن سربند بر روی چشم همدیگر نشان می دهد؛ کنایه از اینکه تصمیم و ایثارگری رزمندگان کورکورانه صورت گرفته است.

(نظر در جهان/ سید یاسین موسوی )